Koercja magnetyczna
Z Wikipedii
Koercja magnetyczna (zwana również natężeniem powściągającym) - wartość zewnętrznego pola magnetycznego jaką trzeba przyłożyć do ferromagnetyka, aby zmniejszyć do zera pozostałość magnetyczną (namagnesowanie).
Zależnie od wartości koercji ferromagnetyki dzieli się umownie na magnetycznie twarde (umowna grupa materiałów wykazujących własności ferromagnetyczne, dla których wartość natężenia koercji HC jest powyżej 10 kA/m (typowo powyżej 100 kA/m, do 24 MA/m). Materiały magnetycznie twarde nazywane są również magnesami trwałymi), magnetycznie półtwarde (umowna grupa materiałów wykazujących własności ferromagnetyczne, dla których wartość natężenia koercji HC zawiera się w granicach 1 - 10 kA/m) oraz magnetycznie miękkie (umowna grupa materiałów wykazujących własności ferromagnetyczne, dla których wartość natężenia koercji HC jest poniżej 1000 A/m (HC przyjmuje tylko wartości dodatnie)).
Definicja Koercji magnetycznej Hc
Żródło: pl.wikipedia.org/wiki/Koercja magnetyczna
Koercja ferroelektryczna - zewnętrzne pole elektryczne, jakie należy przyłożyć do ferroelektryka, aby zmniejszyć do zera jego polaryzację szczątkową (pozostałą po usunięciu polaryzującego pola elektrycznego).
Żródło: pl.wikipedia.org/wiki/Koercja magnetyczna
Tekst udostępniany na licencji GNU Free Documentation License.
Wikipedia® jest zarejestrowanym znakiem towarowym Wikimedia Foundation. Możesz przekazać dary pieniężne Fundacji Wikimedia.